หนูจะเลิกดูดนิ้วให้ได้ - คุเสะ ซานาเอะ

สำนักพิมพ์ SandClock Books เหมาะสำหรับวัย 3 ขวบขึ้นไป “จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ...จ๊วบ” หนูจะขึ้นป.1 อยู่แล้ว แต่ยังเลิกดูดนิ้วไม่ได้เลย เผลอทีไรจะต้องเอานิ้วเข้าปากทุกที พ่อบอกว่า ไม่มีเด็กประถมคนไหนดูดนิ้วกันแล้ว พี่สาวกับแม่ก็พยายามหาทางช่วยให้หนูเลิกดูดนิ้ว หนูเองก็พยายามแล้วนะ แต่ยังเลิกไม่ได้เสียที แล้ววันหนึ่ง อยู่ๆ ก็มีตุ่มแปลกประหลาดโผล่ขึ้นมาบนนิ้วของหนู เหมือนตุ่มที่หนวดปลาหมึกไม่มีผิด หนูเรียกมันว่า “ตุ่มปลาหมึก” เจ้าตุ่มปลาหมึกโผล่มาให้หนูเห็นคนเดียว แล้วชอบชวนให้หนูดูดนิ้ว มันจะได้ไม่หายไปไหน หนูไม่อยากเจอตุ่มปลาหมึกแล้ว เลยตั้งใจจะเลิกดูนิ้วให้ได้ แต่หนูจะทนแรงตื๊อของเจ้าตุ่มปลาหมึกไหวมั้ยนะ “หนูจะเลิกดูดนิ้วให้ได้!” เป็นนิทานที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ของ “คุเสะ ซานาเอะ” ผู้เขียนเล่มนี้เอง สมัยยังเด็กเธอก็ติดนิสัยดูดนิ้ว เลยแต่งนิทานเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กๆ เลิกดูดนิ้วกัน “หนูจะเลิกดูดนิ้วให้ได้!” เล่าเรื่องแบบแฟนตาซีเหนือจินตนาการ ด้วยการวาดตุ่มบนนิ้วที่เกิดจากการดูดนิ้วบ่อยๆ ให้มีชีวิตขึ้นมา มีหน้าตา และสามารถพูดคุยดึงดูดใจให้เด็กๆ ดูดนิ้วได้ แต่ในอีกด้านหนึ่ง เรื่องนี้ก็ทำให้เห็น “ความพยายาม” ของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่จะเลิกดูดนิ้วเช่นกัน ในเรื่องเราจะเห็นเด็กหญิงตั้งเป้าหมายกับตัวเองว่า “หนูจะเลิกดูดนิ้วให้ได้” และพยายามทำให้ได้ตามเป้าหมายนั้น ด้วยการหาพลาสเตอร์หรือผ้าพันแผลมาพันนิ้วไว้ พยายามไม่สนใจคำชักชวนของเจ้าตุ่มปลาหมึก ซึ่งในอีกแง่ก็คือเสียงเรียกร้องจากใจตัวเอง “หนูจะเลิกดูดนิ้วให้ได้!” จึงไม่ใช่แค่นิทานหลอกเด็กให้กลัวเพื่อจะได้เลิกด